
De expositie ‘Disembody’ toont schilderijen van Judith Krebbekx uit haar serie ‘Mater Dolorosa’ en installaties van Joris Kuipers.
Een werkverblijf in Spanje is voor Judith Krebbekx de aanzet geweest voor haar serie ‘Mater Doloroso’. Tijdens processies in Spanje worden rijk versierde beeltenissen van Maria door de straten getroond, gevolgd door een uitzinnige menigte. Het lijkt alsof haar vereerders verworden tot jammerende kinderen die om hun moeder roepen. Is het precies dit waarom wij Maria levend houden, wat wij van haar nodig hebben?, vraagt Krebbekx zich af. De betekenis van Maria: troost en begrip voor het menselijk lijden, vormt voor Judith Krebbekx een prachtige kapstok. De kunstenaar cirkelt beeldend en filerend om het thema heen. De begrippen extase en overgave vormen belangrijke motieven in haar schilderijen op groot formaat.
Joris Kuipers wil met zijn werk doordringen tot de kern van het lichaam: een instrument en drager van intimiteit. Op experimentele wijze bouwt hij lichamen en keert het binnenste buiten. Hij speelt met ambigue en ambivalente tendensen, zoals de symbolische betekenis van de kleur rood en de schoonheid van doorgesneden lichaamsdelen. De esthetiek van de gehele installatie vormt een contrast met de rauwheid en betekenis van de afzonderlijke fragmenten. Kuipers’ analyse staat in de kunsthistorische traditie waarbij kunstenaars het lichaam nauwkeurig bestudeerden in anatomische theaters of openbare autopsielessen. Kuipers baseert zich op MRI-, CT- en autopsiescans die in onze hedendaagse visuele cultuur bijna alledaagse beelden zijn geworden. Lichamen zijn verworden tot gefragmenteerde, twee dimensionale beelden. Kuipers introduceert opnieuw een derde dimensie. Zijn installaties verankeren aloude associaties met het menselijk lichaam, maar geven gelijkertijd de ruimte om nieuwe relaties te ontdekken. Hiermee confronteert het werk in zijn openheid.