Linda Nieuwstad (1974)
Linda Nieuwstad kent een fascinatie voor de wijze waarop de mens de natuur naar eigen hand probeert te zetten en opneemt in de leefomgeving. Exotische planten krijgen een plek in de vensterbanken van Hollandse huiskamers, netjes geschikt in potten. In kasteeltuinen is de invloed van de mens nog meer aanwezig, daar zijn buxushagen geworden tot sculpturen. Maar zelfs in deze gecontroleerde omgevingen groeit op onverwachte en onbedoelde plekken weleens wat onkruid. Het is dit spanningsveld tussen het natuurlijke en het artificiële dat Nieuwstad als uitgangspunt neemt voor de werken in de expositie ‘Cultivated’. Plastic, glas en keramiek is gecombineerd met ruw en onafgewerkt hout. Met het opzoeken van de grens tussen het natuurlijke en artificiële, stuit zij tegelijkertijd op de grens tussen kunst en kitsch.
Jacobien de Rooij (1947)
In haar pasteltekeningen toont De Rooij haar observaties van de natuur. Het is een herkenbare werkelijkheid met alledaagse onderwerpen als takken, bomen, dieren en landschappen. De Rooij dwingt echter een bewustwording af bij de beschouwer door specifieke onderdelen te isoleren. De details die ze uitlicht, stellen de waarneming op scherp. De Rooij weet zo het alledaagse om te vormen tot afzonderlijke en intrigerende werelden, met elk een eigen verhaal en sfeer. Deze diversiteit is sprekend voor haar werk, die verder wordt versterkt door haar werkwijze van pastel op papier. Waar ze bij de ene tekening het krijt dik aanzet, toont een ander een verscheidenheid aan lagen door transparantie.
Daan Roukens (1987)
De video installatie ‘Prelude: No Rest for the Obsessed’ van jong talent Roukens is een bewerking van de documentairefilm ‘Voorland’ van Albert Elings en Eugenie Jansen. De kunstenaar heeft een kort fragment uit deze film geselecteerd en bewerkt. Op ingenieuze en intrigerende wijze is het van een documentair genre tot kunstwerk omgevormd. Roukens heeft de verwondering van de vogel verder weten te brengen door de beschouwer deel uit te laten maken van deze emotie. Roukens onderzoekt binnen zijn oeuvre vanuit constructieve uitgangspunten en motieven. Hij ontleedt bestaand beeld en probeert het hierna een nieuwe betekenis te geven. Door gebruik te maken van diverse media als video, schilderkunst en textiel kent zijn werk een grote variëteit.